Dictionary พจนานุกรม พจนานุกรมไทย คําราชาศัพท์ สารานุกรมไทย ฟังเพลง ดูทีวีออนไลน์ ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล

ตะบัน

ตะบัน

  • ตะบัน

    [v.] punch
    [syn.] ชก,ต่อย
    [n.] metal tube or mortar used in combination with a pestle in shredding betel leaves and areca nuts for chewing
    [syn.] ตะบันหมาก
    [v.] be persistent
    [syn.] ดื้อดึง,ดึงดัน
    [n.] orange mangrove
    [v.] pound
    [syn.] กระทุ้ง,แทง,ทิ่ม
    [adv.] persistently
    [syn.] ต่อเนื่อง,ไม่หยุด,ตะบี้ตะบัน

    ตัวอย่างประโยคเขาอยากจะตะบันหน้าเจ้านายที่หักเงินเดือนเขา

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ NECTEC's Lexitron Dictionaryพจนานุกรม อังกฤษ-ไทย NECTEC

ตะบัน

  • ตะบัน ๑

    น. เครื่องตําหมากของคนแก่ มีรูปคล้ายกระบอก โดยมากทําด้วยทองเหลือง มีลูกตะบัน สําหรับตําและมีดากอุดก้น. (เทียบ ข. ตฺบาล่). ก. ทิ่มหรือแทงกดลงไป กระทุ้ง (ปาก) ดึงดัน เช่น ตะบันเถียง. ว. คําประกอบกริยาหมายความว่า ไม่มียับยั้ง เรื่อยไป เช่น เที่ยวตะบัน เถียงตะบัน. (รูป ภาพ ตะบัน)น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด
    Xylocarpus rumphii

    (Kostel.) Mabb. ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามโขดหินชายทะเล.

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถานพจนานุกรมแปล พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

ตะบัน

  • ตะบัน

    (ขม. ตบัล) น. เครื่องตำหมากของคนแก่ มีรูปคล้ายกระบอกก้นสอบ โดยมากทำด้วยทองเหลือง
    ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง คล้ายต้นตะบูน. ก. ทิ่มหรือแทงกดลงไป, กระทุ้ง. ว. ตรงไป, มุ่งไป, ไม่ถอย.

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นครพจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร

ตะบันภาษาอังกฤษ

ตะบันภาษาไทย ตะบันความหมาย Dictionary ตะบันแปลว่า ตะบันคำแปล

ตะบันคืออะไร

Sanook.commenu