Dictionary พจนานุกรม พจนานุกรมไทย คําราชาศัพท์ สารานุกรมไทย ฟังเพลง ดูทีวีออนไลน์ ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล

ผิว

ผิว

  • ผิว

    [n. adj.] face (of the earth)
    [n. adj.] skin, rind, peel (of a lemon)
    [n. adj.] superficial = ผิวเผิน
    [n. adj.] the color of the skin, race
    [n. adj.] complexion = ผิวพรรณ
    [n. adj.] appearance
    if
    [vi.] to purse (the lips) so as to whistle

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตรพจนานุกรม ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร

ผิว

  • ผิว ๑ ผิว่า

    [ผิวะ] สัน. ถ้าว่า หากว่า แม้นว่า.น. ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือกเป็นต้น.

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถานพจนานุกรมแปล พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

ผิว

  • ผิว

    1.น. เปลือกนอก, หนังนอก, ส่วนบางและตื้น. ก. เป่าลมด้วยปากให้มีเสียงดังเช่นเสียงนกหวีด ใช้ว่า ผิวปาก. 2.สัน. ผิว่า.

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นครพจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร

ผิวภาษาอังกฤษ

ผิวภาษาไทย ผิวความหมาย Dictionary ผิวแปลว่า ผิวคำแปล

ผิวคืออะไร

Sanook.commenu