Dictionary พจนานุกรม พจนานุกรมไทย คําราชาศัพท์ สารานุกรมไทย ฟังเพลง ดูทีวีออนไลน์ ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล

พาล

พาล

  • พาล ๑

    น. ขน. (ป. ส.).(กลอน) ว. อ่อน เด็ก รุ่น. (ส. ป.)

    ชั่วร้าย เกเร เกะกะ เช่น คนพาล. ก. หาเรื่องทำให้วุ่นวาย หาเรื่องทำให้เดือดร้อน เช่น พาลหาเรื่อง พาลหาเหตุ. น. คนชั่วร้าย คนเกเร เช่น คบคนพาลพาลพาไปหาผิด. (ป.).

    ดูคำอื่นๆในหมวดแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

    พาพากพากย์พากย์หนังพากเพียรพางพาชีพาซื่อพาณพาณวาร

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถานพจนานุกรมแปล พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

พาลภาษาอังกฤษ

พาลภาษาไทย พาลความหมาย Dictionary พาลแปลว่า พาลคำแปล

พาลคืออะไร

ความหมายของ พาล จากพจนานุกรมเล่มอื่นๆ

Sanook.commenu