Dictionary พจนานุกรม พจนานุกรมไทย คําราชาศัพท์ สารานุกรมไทย ฟังเพลง ดูทีวีออนไลน์ ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล

สระ

สระ

  • สระ ๑

    [สะ] น. แอ่งนํ้าขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นเองหรือคนขุด. (ป. สร ส. สรสฺ).[สะหฺระ] น. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยอาศัยการเคลื่อนไหวของลิ้นและริมฝีปากเป็นสําคัญ แต่ไม่มีการสกัดกั้นจากอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งในปาก เช่น เสียง อะ อา โดยทั่วไปจะออกเสียงสระร่วมกับเสียงพยัญชนะ หรือออกเสียงเฉพาะเสียงสระอย่างเดียวก็ได้ เสียงสระ ก็เรียก ตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงสระ เช่น ะ า รูปสระ ก็เรียก. (ป. สร ส. สฺวร).[สะ] ก. ฟอกให้สะอาดหมดจด ในคำว่า สระหัว สระผม ชำระล้างให้สะอาด เช่น สระหวี.[สฺระ] คําที่แผลงมาจากคําที่ขึ้นต้นด้วยคํา สะ ซึ่งใช้ในบทกลอน เช่น สะท้อน เป็น สระท้อน.[สะระ] น. เสียง. (ป.

    ส. สฺวร).

    ดูคำอื่นๆในหมวดแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

    สรสรกะสรงสรฏะสรณสรณคมน์สรณตรัยสรณะสรณาคมน์สรดัก

ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถานพจนานุกรมแปล พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน

สระภาษาอังกฤษ

สระภาษาไทย สระความหมาย Dictionary สระแปลว่า สระคำแปล

สระคืออะไร

ความหมายของ สระ จากพจนานุกรมเล่มอื่นๆ

Sanook.commenu